Train

The singles bar

Forever young

Communication breakdown

About street photos

Luc speelde mij een link door naar de blog van Blake Andrews, een straatfotograaf die onder andere op de site in-public een portfolio heeft.

Zeggen dat er evenveel definities zijn van straatfotografie als er straatfotografen zijn, is misschien overdreven, maar er zijn toch nogal wat visies hieromtrent. Zo ook deze van meneer Andrews.

Ik snap wel wat hij bedoelt, maar ben het toch niet helemaal met hem eens. Sommige van de zogenaamde gemakkelijke beelden (waar het antwoord volgens hem al te duidelijk is) hoeven voor mij helemaal niet slecht te zijn. Een grappige clue (liefst in combinatie met een interessante opbouw, mooi licht, vrolijke kleuren, …) kan wat mij betreft een prima straatfoto opleveren.

Zijn voorbeelden van ‘te gemakkelijk’ (de eerste drie) vind ik bijzonder grappig, maar het klopt wel dat de opbouw voor de rest redelijk saai is. Van zijn voorbeelden bij ‘te vaag’ vind ik juist de derde heel erg goed (zal wel aan mij liggen, maar ik moet er enorm mee lachen). Met zijn voorbeelden van hoe het wel moet, kan ik alleen maar instemmen, al vind ik de foto van Carl De Keyzer eerder documentaire fotografie, geen straatfotografie.

Volgens sommigen zouden mijn foto’s af en toe dus ook de gemakkelijke toer opgaan. Ik kan daar inkomen en vind deze kritiek soms zeker terecht.

Een verzachtende omstandigheid is hoop ik wel dat ik zo goed als dagelijks een foto plaats, wat dus neerkomt op zo’n 350 foto’s per jaar. Ik zou best wel willen dat dit allemaal topfoto’s waren (le nouveau Genius of Photography serait arrivé!!!), maar …. neen dus . Je krijg het kaf met het koren, de buts met de buil.

Minder foto’s laten zien is een optie, maar voorlopig vind ik het plezant om dagelijks een beeld voor de leeuwen te gooien. Misschien komt er ooit een moment waarop ik minder productief ben, misschien komt er zelfs een moment waarop ik het überhaupt beu ben om de straten af te dweilen en mijn camera aan de haak hang. Wie zal het zeggen.

Ook hoe mijn ‘stijl’ (als ik die al heb) verder gaat evolueren … ik heb er geen flauw benul van. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hierover nooit nadenk of probeer een bepaalde richting uit te gaan. Mijn ogen zien, mijn hersenen krijgen prikkels en af en toe drukt mijn vinger op het knopje.

Ter illustratie een gemakkelijke van mijn hand

Let’s dino

Love and Marriage

The watch dog

Een dutje doen in de zon op de Groenplaats, geen probleem met Bobby aan je zijde. Foto genomen op 20 mei en niet vandaag, maar dat was waarschijnlijk wel duidelijk

The giant bench

immaculate (2)

immaculate

post

viva bruxelles

Nog meer dan in Antwerpen, loop ik graag rond in Brussel. Er is veel te zien, te beleven en te fotograferen. Want geef toe, Antwerpen is toch maar een provinciestadje